Διασπορος

Στον άγνωστο ναρκομανή έξω που το εστιατόριο 'La diferencia'  κάτω στην πόλη μου σήμμερα. ------------------------------------------------------------ Tucked away   behind the  fallen Great Mill's shadow underneath the black  blown out windows the  boarded up doors  and  the twisted sheet metal broken asphalt staircases dead animals rebar next to the hundreds of  trash wooden chairs that were wrecked as if a hurricane had just barreled through and below the vast halls where rusted  dead metal cotton loom machines lay decaying  in the wet brick darkness there  tucked away   behind  this devastation the city thought it fit to build a drug rehab   Half-way house where the old Mill Central Offices used to be this Half-way house today just after lunchtime opened its metal doors and emptied its bowel into  the street spilled a sewer full of half alive whores heroin junkies  toothless tweekers without eyebrows or  human faces down and outs  dressed in  dirty plaid and  salvation a...

Σήμμερα έψησα  Σούβλα χοιρινή καπνιστή πικάντικη αφάνταστα εύγευστη που την Κούβα, με ρύζι , φασόλια μαύρα, πιπέρκα στα κάρβουνα ελαφρώς αψά, κρεμμυδάκια φρέσκα στα κάρβουνα, αυθεντικό γουακαμόλε με πράσινες τομάτες. Τραπέζι  χαμογελαστό. κκιάορκαν μου είμαι μάστρος. Τη συνταγήν ολόκληρη, έβαλα την στα Ιστομαγειρέματα να πάτε να τη δείτε. Ήρτεν ο φίλος μου ο Γιαννής ο Συνθέτης σήμμερα να μας βοηθήσει με τη γυναίκαν του να βάλουμεν καντζιελλόπορτες μπροστά που το driveway μου για να μπορούμεν να ξαπολούμεν τα μωρά άνεννοιας να παίζουν στην αυλούαν μας. Κομπρεσόρος, κουγκριά, στύλλοι, πόρτες, σφυρίν, τρυπάνι, μέτρο, σχοινιά, παλλουκούθκια. -Πράματα που έν καταλάβω εγώ αλλά ο Γιαννής που εδούλεψεν σε οικοδομές ξέρει πολλά καλά. Εγώ έψηννα στην κουζίναν σάν το ζουζούνιν τζιαι την αυλή τες σούβλες τες κουβανέζικες πάλε γιατί έθελα να τελειοποιήσω τη συνταγήν.  Τζιαι μετά που 2 ώρες που ετέλειωσεν τη δουλειάν ο Γιαννής εκάτσαμεν να φάμεν, εγελάσαν τζιαι τα μουστάτζια του άμαν είδεν ήντα μεζέ...

Άτε αλλο τρείς πέμπτες δύσκολες ώς το τέλος της χρονιάς να αντέξω, άτε κανεί τζιαι έφκηκεν η πίστη μου μίλα, εξήγα, οδήγα, άλλαξε ψυχικό κανάλλι για κάθε μαθητή τζιαι για κάθε σπίτι. Βάλε μάσκες αληθινές τζιαι χρήσιμες που κάθε πλευράν του εαυτού, φκάλε.    Ευτυχώς αρέσκουν μου οι μαθητές της πέμπτης (με τον ένα ή άλλο τρόπο).  Εννα πεθυμίσω την πέμπτη μμου.   Είμαι κάτι μεταξύ δασκάλου τζιαι ψυχολόγου για τους μαθητές τούτους.  Αρέσκει μου ο ρόλος. Τζιαι τα πλούσια πασιά δολλάρια τους που τόσο βοηθούν τη ζωή των κοπελλουθκιών μου να τζιυλά λλίον πιό ομαλά εν καλά.    Εννα μακρυγορήσω πόψε... Βαθκειά αναπνοή.   Πιάννω την ωραίαν μου μαύρη βαλίτσα που εν σάν του γιατρού, βάλλω τα πελλά μου κόκκινα γυαλλιά του ήλιου, μπαίννω στο Τταντήν τον Ττογιόταν. Φιλώ την οικογένεια.  "Παπά, δουλειά"  λαλώ των μωρών, να ξέρουν πού εξαφανίζουμαι. Φεύκω που το σπίτι κατα τες 9:10 το πρωίν πάντα.  Έν μου αρέσκει να αρκώ ποττέ μου. Αυτοκίνητο 45 λεπτά.  Φτάννω στην πόλην παρακάτω. 10πμ-12μμ  ...

Εθώρουν με ιστορικό ανθρώπινο θαυμασμό το πρωίν το γιό μου τζιαι την κόρη μμου να πασκίζουν με τεντωμένα μπρατσάκια να φιλήσουν την οθόνην του κομπιούτερ στην οποίαν η χαμογελαστή τζιεφαλή της γιαγιάς τους εδέσποζεν πάνω που το γουώλπεϊπερ  με το slightly out of focus  aesthetic του σκάϊππ.  Σάν ειδωλολάτρες! Μετά, έβαλλεν τους η μάμμα τους βίτεα στο φέησπουκκ  με τα ξαδέλφια τους που ζούν στη Νέα Υόρκη τζιαι στο Λος Άντζελες.  Εζητήσαν το!  (μά, μά,  {τζιαι δείχνουν την οθόνην}   ) Μετά έπιασεν μας ο παπάς μου στο κινητό που την κύπρο τζιαι ακούαν τη φωνή του.  Τζιαι πρίν πάν να κοιμηθούν ακούαμεν μουσική/βίτεο περσική που το γιούττουπ. Τζιαι ούλλα τούτα φαίνουνται των  απόλυτα φυσιολογικά, μέρος της ζωής, έτσι μεγαλώννουν, με πρωτοφανή πρόσβαση στην ανθρώπινη επικοινωνία. Σε  λλία χρόνια εννα με θωρούν που κάμνω μπλόγκινγκ με τους φανταστικούς μου φίλους, εννα με θωρούν που κάμνω τσιάττ κλπ.   Πού εννα πάει το θκιολί με την τεχνολογία άραγε? Εννα είναι πιό πλούσιος ο κόσμος τους, ή ε...

Το σεπτέβρην έγραψα δαμέ   την ιστορίαν του κ.Nguen του ζαχαροπλάστη δακάτω στην πόλην μας, που άννοιξεν μιτσήν κατάστημα στη γειτονιά με κκέηκς βιετναμέζικα, τουρτες κολοκασιού (έγραψα τζιαι τη συνταγήν τότε)  επίσης με green tea, λοκμάδες με παπάγια, τζιαι άλλα υπέροχα εξωτικά εδέσματα όπως σιοίρον πάς το ψωμί με τη ζάχαρη τζιαι τη σόγια (άπαιχτο γλύκισμα, trust me).   Εζούσεν το 'αμερικάνικον όνειρον'  ο γελαστός  κ. Nguen με την φαμελιάν του  ούλλη που μάλλον δέν είσιεν τον ήλιον μοίρα στο βιετνάμ, ήρτεν δαμέ τζιαι εγόρασεν ενα σπίτι παλιόν τζιαι μεγάλο τζιαι έσασεν το έδωσε ζωή.   Δυστυχώς εγόρασεν το με τζιήντα δάνεια τα τοξικά, γμτ, τα άτοκα για 5 χρόνια που μετά πάει ο τόκος ψηλά.  Μάλλον εσκέφτετουν να το πουλήσει σε άλλους ακριβά αμαν το έσαζεν, τζιαι να πιάσει τα ριάλλια να γοράσει άλλο σπίτι.   Κάθε εφτομάν που επήεννα να γοράσω κάτι (για neighborhood support *buy Local* )  εφαίνετουν μου λυπημένος τελευταία.  Έν εχαμογέλαν τόσο, τα μούχτη samples εσταματήσαν, τζιαι...

Έν εδούλευκα σήμερα λόγω του  Memorial Day φυσικά. Χαλαρά. Τί σημαίνει χαλαρά: Θκιεβάζω τα βλόγς πρί ξυπνήσουν τα μωρά τζιαι η Αγάπη.  Θκιεβάζω τζιαι λλίην ποίησην έτσι για να πάει η μέρα καλά, έστω τζιαι αν δέν τους πιστεύκω τους ποιητές η ώρα έξι το πρωί.  Παίζω σεττάρ, έστω τζιαι αν δέν το νιώθω.  Πίννω ρυζόνερο με πάγο  (άστα).  Τζιαι τούτα ούλλα πρίν τες εφτά το πρωί.   Βάλλω το κοτόπουλλο να μαριναριστεί να εν έτοιμο το μεσημέρι.  Ποτίζω το καχεχτικό γρασίδι.   Ξυπνούν  ούλλοι εφτά η ώρα.   Ο γιός μου  -που έμαθεν να φωνάζει που το δωμάτιον του με φωνήν παρόμοια του παττιχοπούλη "Παπάααα" "άΠάαα"-   άρκεψεν τες κραυγές του (καλά να πάθω που έθελα να του μάθω κυπριακή προφορά ο γάρος)   τζιαι η κόρη μου τραγουδά με λεπτόν τρόπο "πα-πάκη, παα-πάκη"  ασταμάτητα.    Καρτερούν  με να τους πιάσω τζιαι τους δκυό μαζί όππα να πάμεν κάτω, να αφήσουμεν τη μάμμαν να κοιμηθεί αλλο λλίον.   Πρόγευμα γάλακτος τζιαι φράουλες με french toast.   Τηλεόραση με μίκυ μάο...

Μετά που τέσσερις εβδομάδες αποτοξινωτικής δίαιτας μπορώ επιτέλους να ξαναφάω λλία πράματα πχ ψάριν τζιαι χοιρινόν (btw το χοιρινόν δακάτω εν 'άσπρον κρέας'  με πολλά λλίη μίλλα, όσην το κοτόπουλλο)   τζιαι επι ευκαιρίας του τριήμερου που γιορτάζουμεν δακάτω κάμνω κάθε μέρα σούβλες τζιαι καπνιστά στα κάρβουνα, με τα κοπελλούθκια να βουρούν στο εκκολαπτόμενο μου γρασίδι (έφερα τον φίλον μου το Γιαννήν τον Συνθέτην που εν άνεργος, τζιαι έσασεν μου την αυλή εφύτεψεν τζιαι φκιορούθκια τζιαι γρασίδι). Εχτές έψησα πολλά ωραίο ψάρι για την κουμέραν μας την υπέρ-ομιλητική ωκεανογράφο που ήρτεν που το Σάν Φρανσίσκο να μας δεί.    Έκαμα φιλλέττα λιθρινιού που εγόρασα στην ελληνική ψαραγορά της διασπορούπολης που τη χαμογελαστή κυράτσα.   Ήταν ολόφρεσκο το ψάρι, έβαλεν με να το μυριστώ γιατί ξέρει οτι είμαι πολλά ιδιότροπος.   Ήρτα σπίτι χαρούμενος τζιαι μαρίναρα τα σε λεμονοχυμό, λεβάντα, θυμάρι τζιαι ρίγανη χλωρή.  Εκάπνισα τα με ξύλον της κκεραζιάς, που κάμνει πολλά για άσπρο ψάρι.  Φυ...