Keeping my fingers crossed για να μην κλάψει η ανθρωπότητα άλλη μια φορά από απογοήτευση. Φαίνεται πως αυτό είναι πολύ μακρινή πιθανότητα. Εν τοιαύτη περιπτώση το δράκρυ θα είναι όχι μόνο καυτό, αλλά και οξύ! Είδομεν!
Ατε να τον χαιρόμαστε το φκιακουρούι μας .Εν πολλά συμπαθητικός και από ότι λέγετε είναι και καλός άνθρωπος.Μακάρι γιατί εξαρτώνται και άλλα κράτη από τους Αμερικάνους προέδρους.
Πρώτα απ΄όλα να πω φυσικά ότι χάρηκα πολύ που βγήκε ο Ομπαμα. Ο Μπους ήταν ένας παν-ηλίθιος, αμπάλατος κλπ κλπ και ο Μακκέην ένας πολεμοχαρής γέρος με απωθημένα του Βιετνάμ κλπ κλπ.
Κάθομαι όμως τζιαι σκέφτομαι πόσο τελικά επηρεάζει η εκλογή στις ΗΠΑ ούλλον, μα ούλλον τον πλανήτη. Εν φοβερό ρε κουμπάρε να κρεμμούμαστε που τον καθένα που εν να φκει ή εν θα φκει μες σε μιαν τόσο μακρινή χώρα.
ψυχια anyone but Bush, -λεμε δακάτω. Ότι μπορει εννα το κάμει. Εν καλόν παιδίν ο μπαράκ, αλήθκεια λαλούν.
σταλαματιά άμαν τον θωρείς λαλείς "μάνα μου τον", εν πολλά καλός άθρωπος, του λαού παιδί, ότι έκαμεν εν με το σπαθίν του που το κέρδισεν.
ρουθ δυστυχώς, οι αυτοκρατορίες επηρεάζουν ούλλον τον πλανήτην τζιαι κάποιος σαν τον Μπουsh τον μαλάκαν μπορεί να κάμει ζημιές πολλές. Κάποιος σαν τον μπαρράκκ, μπορεί να κάμει πολλά καλά!
ροουζ welcome back! Τί ωραία η στιγμή της ελπιδας για αλλαγή, εγέμισεν η χώρα ούλλη Ελπίδα. Κλαίν πολλοί σήμερα, κρατούν χέρια, αγαπιούνται. Εθωρούσαμεν τους που την τηλεόρασην τζιαι ετάραξεν μας. hidden art, :-)
drspock θα αλλάξει. Ο οπάμας εν που την γειτονιάν που ονομαζω "Το Πραγματικό Πρόσωπο της Αμερικής"
Είμαι Κύπρο. Εννα παίξω πελλομουσικές αύριο στη γκαλερί Αποθήκες 79 στον Άγιο Λαζαρο (Λάρνακα), η ώρα 8μμ Παρασκευή 9/8 που θα έσιει έκθεση με τα γλυπτά του παπά-Διάσπορου τζι εγώ παρουσιάζω κομμάτιν με απαγγελίαν ποίησης του Λιασίδη, μουσική των Σούφι για πιάνον, άλλα ηλεκτρονικά, ήχους που τα εργαλεία του πατέρα κλπ. Θα τα πιντώσω μές το κομπιούτερ σάν το πάζλ ζωντανά να κάμω ψυχεδέλιαν μεάλην. Τταξίμια μαζίν με ήχους του σμιρίλιου. Σφυρί μαζί με Λιασίδη. Ελάτε να μεθύσετε ελάτε μεθυσμένοι τζιαι θα σας ταξιδέψω στον Κήπο μμου που έν τον πιάννει με η κρίση με η διχόνοια τζιαι που έσιει πόλικο γρουσάφι να μοιράσει.
Άφηκεν μου πικρή γεύσην το πόστ μου εχτές. Έφκαλα τζιαι νεύρα, εγενίκευσα (ίσως παραπάνω απ ότι πρέπει) επρόσβαλα (τζιαι τον εαυτόν μου μέσα) εχτίζιασα. Για να μέν μου κάτσει το κακό στο στομάσιην μου τζιαι να σιειροτερέψει την παλιδρόμισην οξέων που με βασαννιά ούτως ή άλλως ορκίστηκα σήμμερα θα γυρίζω όπως το στοισειόν μές τα όρη τζιαι τα παραρά να έβρω τόπον που να μου "μιλήσει" στη ψυσιήν κατά 90%. Μόνον έτσι θα εξιλεωθώ, εσκέφτηκα. Εκόττησα τους μιτσιούς της γιαγιάς τους τζιαι επιάσαμεν το αυτοκίνητον να πάμεν κάπου. Όπου μας φκάλει η στράτα. Η καημένη η Αγάπη απόρησεν γιατί έν της εξήγησα τί πάμεν να κάμουμεν τζιαι ενόμισεν εννα πάμεν ρομαντικήν εκδρομήν τζι εχάρηκεν. (Ξέρει με καλά, τζαι αν της εμολόουν οτι πάμεν για obsessive search αυθεντικού τόπου για φαϊν όπως μόνον εγώ τον φαντάζουμαι, έν θα επήαιννεν μαζί μου με καμία δύναμη -" άτε, go do your thing dude" εννα μου ελάλεν με τα σιέρκα ψηλά παρετημένα αλα αμερικάνικα). Εφύαμεν προς Λεύκαρ...
Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Σχόλια
Κάθομαι όμως τζιαι σκέφτομαι πόσο τελικά επηρεάζει η εκλογή στις ΗΠΑ ούλλον, μα ούλλον τον πλανήτη. Εν φοβερό ρε κουμπάρε να κρεμμούμαστε που τον καθένα που εν να φκει ή εν θα φκει μες σε μιαν τόσο μακρινή χώρα.
Fingers crossed που λέει και η psychia.
Διασπορε
ηρθα πίσω - σας πεθυμησα
πάνω πανω στην εικονα που διαλεξες έχει hidden art
βλεπεις στα συννεφα;
anyone but Bush, -λεμε δακάτω. Ότι μπορει εννα το κάμει. Εν καλόν παιδίν ο μπαράκ, αλήθκεια λαλούν.
σταλαματιά
άμαν τον θωρείς λαλείς "μάνα μου τον", εν πολλά καλός άθρωπος, του λαού παιδί, ότι έκαμεν εν με το σπαθίν του που το κέρδισεν.
ρουθ
δυστυχώς, οι αυτοκρατορίες επηρεάζουν ούλλον τον πλανήτην τζιαι κάποιος σαν τον Μπουsh τον μαλάκαν μπορεί να κάμει ζημιές πολλές. Κάποιος σαν τον μπαρράκκ, μπορεί να κάμει πολλά καλά!
ροουζ welcome back! Τί ωραία η στιγμή της ελπιδας για αλλαγή, εγέμισεν η χώρα ούλλη Ελπίδα. Κλαίν πολλοί σήμερα, κρατούν χέρια, αγαπιούνται. Εθωρούσαμεν τους που την τηλεόρασην τζιαι ετάραξεν μας.
hidden art, :-)
drspock
θα αλλάξει. Ο οπάμας εν που την γειτονιάν που ονομαζω "Το Πραγματικό Πρόσωπο της Αμερικής"