Άφηκεν μου πικρή γεύσην το πόστ μου εχτές. Έφκαλα τζιαι νεύρα, εγενίκευσα (ίσως παραπάνω απ ότι πρέπει) επρόσβαλα (τζιαι τον εαυτόν μου μέσα) εχτίζιασα. Για να μέν μου κάτσει το κακό στο στομάσιην μου τζιαι να σιειροτερέψει την παλιδρόμισην οξέων που με βασαννιά ούτως ή άλλως ορκίστηκα σήμμερα θα γυρίζω όπως το στοισειόν μές τα όρη τζιαι τα παραρά να έβρω τόπον που να μου "μιλήσει" στη ψυσιήν κατά 90%. Μόνον έτσι θα εξιλεωθώ, εσκέφτηκα. Εκόττησα τους μιτσιούς της γιαγιάς τους τζιαι επιάσαμεν το αυτοκίνητον να πάμεν κάπου. Όπου μας φκάλει η στράτα. Η καημένη η Αγάπη απόρησεν γιατί έν της εξήγησα τί πάμεν να κάμουμεν τζιαι ενόμισεν εννα πάμεν ρομαντικήν εκδρομήν τζι εχάρηκεν. (Ξέρει με καλά, τζαι αν της εμολόουν οτι πάμεν για obsessive search αυθεντικού τόπου για φαϊν όπως μόνον εγώ τον φαντάζουμαι, έν θα επήαιννεν μαζί μου με καμία δύναμη -" άτε, go do your thing dude" εννα μου ελάλεν με τα σιέρκα ψηλά παρετημένα αλα αμερικάνικα). Εφύαμεν προς Λεύκαρ...
Σχόλια
Οι φόρμες που φορώ... I might as well go out naked. Τάχα εν ασιέρωτες, όι τίποτε άλλο.
Τζι εγώ ρέ φίλε.
Ina
Η απουσία της απουσίας εν το μύνημα του ανικανοποίητου.
Joy Tears
Μακάρι να πολλύνουν οι ημέρες του Είμαι.
σικε
Ξέρω ακριβώς τί εννοείς, εν που το ίδιο μαγαζίν οι φόρμες ούλλων των γονιών ;)
Όχι εφησυχασμός. Εννοώ, το ανικανοποίητο πνεύμα γυρεύκει κάτι που λείπει για να δώσει μύνημα ότι χρειάζεται να λείπει κάτι συνέχεια. Μόνο έτσι έρκεται η Ροή. Άδειος Χώρος=Ευκαιρία για ψάξιμο.
δρσποκκ
Είπαμεν κόρη, έφκα που τα νερά σου για να σε έβρεις.