Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Σχόλια
Οι φόρμες που φορώ... I might as well go out naked. Τάχα εν ασιέρωτες, όι τίποτε άλλο.
Τζι εγώ ρέ φίλε.
Ina
Η απουσία της απουσίας εν το μύνημα του ανικανοποίητου.
Joy Tears
Μακάρι να πολλύνουν οι ημέρες του Είμαι.
σικε
Ξέρω ακριβώς τί εννοείς, εν που το ίδιο μαγαζίν οι φόρμες ούλλων των γονιών ;)
Όχι εφησυχασμός. Εννοώ, το ανικανοποίητο πνεύμα γυρεύκει κάτι που λείπει για να δώσει μύνημα ότι χρειάζεται να λείπει κάτι συνέχεια. Μόνο έτσι έρκεται η Ροή. Άδειος Χώρος=Ευκαιρία για ψάξιμο.
δρσποκκ
Είπαμεν κόρη, έφκα που τα νερά σου για να σε έβρεις.