Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Σχόλια
Εννα περάσει όμως και ελπίζω το επόμενο ναν η χαρά.
Μα έν είπα νιώθω άσχημα, χιχι, μοναξιάν είπα νιώθω. Έν έσιει άσχημα συναισθήματα, μόνον άσχημα interpretations. Γι αυτόν εν αλήθκεια τούτον που έγραψες. Φτάννει να νιώθεις, να είσαι ζωντανός τζι έν έσιει σχέση ΤΙ νιώθεις.
Αντζιελοσσιασμένη Μάγισσα..
Να προσθέσω μιά θεωρία: Αφού πιθανόν έν νιώθουμεν την μοναξιάν μας την ώραν που ερκούμαστεν τζιαι που φεύκουμεν, εν τραγικόν πως μόνον άμαν είμαστεν ζωντανοί τζιαι sentient νώθουμεν την έλλειψην.
Μαριλού
Είμαι άραγε μαζοχιστής (ρητορική ερώτηση) τζι αρέσκει μου η έλλειψη τζι η μοναξιά τόσον? Εν φοβερό συναίσθημα, προκαλεί με να δημιουργώ. Προκαλεί με να γεμώσω την έλλειψη.
Σκηνή Διάσπορου....
Διάσπορος στο κατάστρωμα γυρισμένος προς τη θάλασσα με ένα κενό προβληματισμένο, σκεπτικό, νοσταλγικό βλέμμα...Μετά που λλίο... νιώθει ένα αγγιγμα στον ώμο του ... Τούτο είναι η αρχή τησ πληρότητας.....
Με τούτο που έγραψα,ευελπιστώ κάποια στιγμή να ξανανιώσεις κάποια πράγματα..
Γι αυτό οι δημιουργοί εν μαζόχες. Προκαλούν του εαυτού τους ελλείψεις για να κάμνουν κενά, καλούπια, έτοιμα να γεμώσουν Νέο. Όσοι αντέχουν πάν καλά, δημιουργούν, ζούν εντάξει. Όσοι έν το αντέχουν τζιαι φκάλλουν τεράστιες τρύπες μέσα τους αρκέφκουν να τες γεμώννουν με άλλα πράματα, βλαβερές ουσίες, συμπεριφορές ακραίες.
Η διαχείριση του Κενού εν μάθημα που έπρεπε να διδάσκουν στες σχολές καλής τέχνης.
Καλα θα ήταν αν εγεννιούμασταν τζαι είχαμεν ενα manual- instruction book για σωστή διαχείρηση της ζωής ...
πελέκα την πέτρα, Διάσπορε!
κι ένας μόνο να θαυμάζει το έργο σου, δεν θα είσαι μόνος.
Ξενικός