Ο σοφός συνδυασμός ήχου και εικόνας ενισχύει τη ληπτικότητα και των δύο τεχνών, δεν επηρεαζει όμως την αυτόνομη αρτιότητά τους: η μουσική πάντοτε θα απευθύνεται στις φαντασιώσεις της ακοής, η εικόνα στις φαντασιώσεις του ματιού. Ξενούδης
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Πάλε παίζεις με το είδος του Ξενάκη και John Cage. Περίεργος ο συνδυασμός με το γούστον σου για την περσικήν μουσικήν.
Θα ήταν ενδιαφέρον να έφκαιννεν ήχος που την δεύτερην με ρυθμόν του πρώτου. Strovoliotis.
Είμαι Κύπρο. Εννα παίξω πελλομουσικές αύριο στη γκαλερί Αποθήκες 79 στον Άγιο Λαζαρο (Λάρνακα), η ώρα 8μμ Παρασκευή 9/8 που θα έσιει έκθεση με τα γλυπτά του παπά-Διάσπορου τζι εγώ παρουσιάζω κομμάτιν με απαγγελίαν ποίησης του Λιασίδη, μουσική των Σούφι για πιάνον, άλλα ηλεκτρονικά, ήχους που τα εργαλεία του πατέρα κλπ. Θα τα πιντώσω μές το κομπιούτερ σάν το πάζλ ζωντανά να κάμω ψυχεδέλιαν μεάλην. Τταξίμια μαζίν με ήχους του σμιρίλιου. Σφυρί μαζί με Λιασίδη. Ελάτε να μεθύσετε ελάτε μεθυσμένοι τζιαι θα σας ταξιδέψω στον Κήπο μμου που έν τον πιάννει με η κρίση με η διχόνοια τζιαι που έσιει πόλικο γρουσάφι να μοιράσει.
Πράσινο χτήμαν αμπελοφύτεφτον στη μέσην του πελάγου σου εστάθηκα ώρες. Τζιαι ώς τον μαύρον ουρανόν τα σιέρκα μου ψηλά εποταβριστήκασην - σσhιννιά διμμένα στο καράβιν του ξενιτεμού. οι αμπελιές χορόν πολογιαστόν εκάμασην γυρόν μου με τον λυράρην να τρααννιά δκιαολεμένην λύραν κλαμένος, τίτσιρος αγκάλλιασα την ρίζαν τους ώσπ' ΄Αννοιξεν στο βάθος των κυμμάτων τα φτερά η αυκή τζιαι τα σταφύλια σου ποθκιάντραπος ετρύγησα τζιαι 'πήρα τα μιτά μου.
Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Σχόλια
takeiteasy
Εν είμαι ρομπότ (ακόμα!)
Ξενούδης
Θα ήταν ενδιαφέρον να έφκαιννεν ήχος που την δεύτερην με ρυθμόν του πρώτου.
Strovoliotis.