Η σιωπή σου ζωγραφίστηκε μαύρη και με τρόμαξε. Ελπίζω να σε βρεις όπως έχεις ανάγκη... όσο χρειαστεί εσύ μόνο θα ξέρεις πότε είσαι έτοιμος. Κι εγώ, σαν τη Νεράιδα πιο πάνω, νοιώθω τυχερή που μου μίλησες πριν σωπάσεις προσωρινά (εγωισμός τούτο αλλά δεν είμαι τέλεια ακόμα :)). Στο επανιδείν.
Σχόλια
Νιώθω απίστευτα τυχερή γιατί μου είπες αυτά που ήθελα πριν το ρίξεις στη σιωπή χεχεχε
δεν είναι άσχημο το μαύρο....
Απλά κρύβει και δίνει χώρο... στη μεταμόρφωση....
Και ο εγωισμός κάνει καλό κάποιες φορές. Εφαντάστηκες να εσιώπαν και να είμασταν στο περίμενε;;;;;
Εν ήταν να του δώκουμεν παμόν χιχιχιχι
(μεν ρεχτείς)
στο επαναδιαβάζειν