Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Σχόλια
Μα, θέλει το κανένας;
Εναντίον του Χριστόφκια? Γιατί, εν Μουμπάρακ η κυβέρνηση μας? Εν άλλοι οι Μουμπάρακ, νάκκον πιό βόρεια του νησιού. Τζιήνους τους τυρράνους σηκωστήτε τωρά να θκιώξετε. Οι εσωτερικές διαμάχες εν που σταματούν τον κυπραίον που την πραγματικήν επανάσταση που πρέπει να κάμει για να δεί λύση.
Εκατάλαες λεβέντη?
Είδες που μόλις έπιασα να ψάξω τις σκοτεινές πλευρές του αθρώπου για να γράψω όπερα εκατέβηκες μου δαμέ ουρανοκατέβατος για να τες δώ μπροστά μου? Ούλλα έχουν λόγο που συμβαίνουν. Γιά πέ μας για το Σκότος που τόσο καλά το ξέρεις τζι άφησε τις άμυνες.