Άντρας και η μαγεία του πόνου
(έρωτας και θάνατος σε μια ψυχή αντρική)
Είδα κάτι στο νού μου για τους άντρες και τον πονοπόθο.
Σκέφτουμαι για την ύπαρξη μιας τριαδικότητας ψυχικής μες τον άντρα.
Η αριστερή πλευρά:
Δυό υπάρξεις στροβιλιστές, που είναι Ένα.
Τις ονομάζω
"Όντα Liebestod"
Εξηγώ: "Όντα Έρως και θάνατος".
Δεξιά, ζεί το αντίβαρο τους, η Μαύρη Τρύπα η Τεράστια.
Στο Κέντρο, πιό μακριά (τρίγωνο φτιαχνουν)
η Πόρτα προς τα Έξω, που καθρεφτίζει τον εσωτερικό κόσμο στους άλλους.
Τα Όντα Liebestod:
Ζούν συμβιωτικά στην αντρική ψυχή, κατοικούν στον Κήπο μας, σε ένα μέρος στρογγυλό και λίγο σκοτεινό.
Αγκαλιασμένα.
Είναι Όντα της ψυχής καθαρότατα και όμορφα, που φέρνουμε μαζί μας.
Δέν έχουν καθορισμένο σχήμα. Είναι μαλακά, τεράστια, κόκκινα, άμορφα, ζελατινένια, και στο κορμί τους μπορούν να απορροφήσουν και να καθρεφτισουν όλα όσα ένας άντρας βλέπει με τις αισθήσεις τις Έξω, τα ερωθανατικά. Η δουλειά τους είναι να τα πολλαπλασιάζουν, να τα κάνουν τεράστια, να κάνουν τον άντρα να Νιώθει 100 φορές μεγέθυνση του συναισθήματος. Στριφογυρίζουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και βαρύτητα ακράτητη. Όταν δέν υπάρχει αίσθημα του Ερωθάνατου κοντά τους, απλά στριφογυρίζουν, είναι αδρανή. Όταν έρθει κοντά τους αίσημα, οργιάζουν, το ελκύουν, το απορροφούν, το μεγεθύνουν και το πετάνε ακράτητο προς την Έξω Πόρτα.
Δηλαδή
Μόλις Νιώσει ο άντρας κάτι με τις αισθήσεις του, έρχεται απο την αριστερή πλευρά ο καθρεφτισμός του αντικειμένου και φτάνει ιπτάμενος και άμεσος μες τον Κήπο του γυρεύει κάπου να πιαστεί. Γυρεύει βαρύτητα. Αριστερά, τα Όντα Liebestod. Περνά το αίσθημα κοντά τους πρώτα.
Το τραβά η βαρύτητα τους έτσι που στριφογυρίζουν οργιαστικά, και πέφτει πάνω τους. Τα Όντα αμέσως φωτογραφίζουν το σχήμα του αισθήματος, και μεταλλάζουν το δικό τους σχήμα για να του μοιάσει, ντύνονται το Σχήμα και το Χρώμα που έχει το Αντικείμενο του Έρωτα και του Θανάτου.
Η μεγέθυνση του αισθήματος απο αυτά τα όντα, γεννά ενέργεια τεράστια, δημιουργική.
Προκαλεί κλάμα, κατανόηση εσωτερική, λέξεις, τρυφερότητα, compassion, relationship, ομορφιά, ποίηση, ιδέες, άνεση με τον εαυτό, αλήθεια, ειλικρίνεια, letting go. Πίδακες ακράτητοι σε όλο το Είναι.
Όλα αυτά μπορούν μετα να προβληθούν στην Έξω Πόρτα, να βγούν έξω, και έτσι ένας άντρας μπορεί να δείξη τον εσωτερικό κόσμο χωρίς πρόβλημα το κλάμα, την εξήγηση πολύπλοκων αισθημάτων με λόγια. Μπορεί να δημιουργεί με όλα τα media, έχει πρόσβαση σε όλα του τα πολυπλοκα.
Αλλά δέ συμβαίνει έτσι...
Δυστυχώς....
Απέναντι στα δύο Όντα, ο άντρας έχτισε Μαύρη Τρύπα όταν ήταν μικρός (του την έχτισαν) η οποία ρουφά όλα όσα δέν ανοίκουν στον Κωδικό Του Άντρα, (τον κοινωνικό κωδικό το παράξενο και ασφυκτικό) Ο Χτίστης της Μαύρης Τρύπας έβαλε το Κωδικό σαν trigger On-Off στη λειτουργία της.
Αλήθεια, δεν είναι τραγικό αυτό;
--Δηλαδή, μόλις τα Όντα Liebestod μεγεθύνουν καποιο συναίσθημα που δέν ανοίκει στον Κωδικό του Άντρα και το προβάλουν προς τα Έξω, οι Μαύρη Τρύπα μεγαλώννει, η βαρύτητα της ακράτητη, το απορροφά, χάνεται στο Έρεβος.
Imbalance δημιουργά στον άντρα αυτος ο χαμός. Η ενέργεια του αισθήματος που χάννεται στη Μαύρη Τρύπα βγαίνει απο την άλλη της μεριά αλλαγμένη, απέραντα μικρή, μεταλλαγμένη σε Θυμό, Σιωπή, Κενό Βλέμμα, Πόνο Μετρημένο Μες την Αλληγορία --αισθήματα που ο Κωδικός καταλαβαίνει. Βγαίνει σε μικρές δόσεις, έντονες θανατερές.
Καθρεφτίζονται κι αυτά πάνω στα Όντα Liebestod, τα μεγεθύνουν. Αυτά δέν τα απορροφά η Μαύρη Τρύπα γιατί είναι παιδιά δικά της, και ο άντρας μονίμος ζεί σε μιά κατάσταση τραγική.
Τα μεταλλαγμένα αισθήματα προβάλλουνται στην Έξω Πόρτα, και στον κόσμο τον Έξω -φαίνονται σαν θυμός για άσχετα πράματα, κτητικότητα, κενό βλέμμα, αδρεναλινοσυμπεριφορά, τεστοστερονοσυμπεριφορά. Αυτό συμβαίνει επειδή το κορμί Ξέρει οτι αυτο που του συμβαίνει δέν είναι Δικό του, και επαναστατεί, με χίλιους τρόπους προσπαθά να στείλει το μύνημα "Λάθος η Μαυρη Τρυπα", αλλά ποιός ακούει, αλήθεια!!!;;;;;
Υπάρχουν όμως και άλλα Όντα μέσα μας που μπορούν να διορθώσουν αυτή την κατάσταση, τα οποία στέκονται αμα τα καλέσουμε μεταξύ της Μαυρης Τρύπας, της Έξω Πόρτας, και των Όντων Liebestod.
Αυτά είναι οι Όντα Σοφοί Βράχοι χτισμένα με υλικό Ωραίο, υλικό που ονομάζεται "Αγάπα Εαυτόν". Τα όντα αυτά έχουν πρόσβαση στον Κωδικό της Μαύρης Τρύπας και τη δυνατότητα να την σταματούν να λειτουργεί. Χωρίς την Τρύπα να εμποδίζει πλέον, αντανακλούν τα έντονα συναισθήματα των Όντων Liebestod προς τα έξω χωρίς φραγμό ή μεταλλαγή και μας επιτρέπουν να Νιώσουμε, να κλάψουμε, να πούμε σε άλλο οτι τον/την αγαπούμε, ότι ποθούμε, πονούμε, πληγωνόμαστε, φοβούμαστε, προσέχουμε την ομορφιά , μας επιτρέπουν να είμαστε Συνθέτες--όλα όσα ο Αντρικός Κωδικός δέν μας επιτρέπει με τη Μαύρη Τρύπα του.
Τα Όντα Σοφοί Βράχοι, πρέπει να τα κερδίσεις, δέν έρχονται μόνα τους. You have to earn them, through honesty, loss, pain, suffering, love, creation, giving. Όταν έρθουν όμως, ποτέ ξανά δε θα νιώσεις μόνος, η άβολα με τον εαυτό.
Ελάτε Όντα. Ελάτε. Ελάτε Όντα στου Διάσπορου τον Κήπο.
Σχόλια
αυτη η φιλοσοφια ειναι η δικη μου που ανακαλύπτω για τον εαυτο μου. Ας ξαναζήσουμε, κι αγναντευε! Εναντια στους στραγγισμενους.
Από το δικό σου ιστολόγιο ξεκινώ, για να πάω στα υπόλοιπα - πολύ χρήσιμοι οι σύνδεσμοι που αφήνεις, Διάσπορέ μου! Για μένα αυτή είναι η χαλαρωτική τελετουργία του σαββατιάτικου πρωινού, παρέα με τον καφέ μου!
Σέβομαι την εξήγηση σου πολλά, μιλάς για την Ελευθερία όπως την αισθάνεσαι εσύ -έπρεπε να το είχα καταλάβει οτι γι αυτό δέν έχεις μπλογκ, δέν σκέφτηκα πριν να ρωτήσω. Δέν έχεις ανάγκη.
Εδώ να έρχεσαι όποτε θέλεις να μιλούμε στη γειτονιά μου.
Κοίτα: (μιλούν τα όντα Liebestod τωρά :-)
Νιώθω οτι υπάρχουν και γνωριμίες διαδυκτιακές που ίσως δέν είναι τόσο περαστικές, (τα λόγια είναι περαστικά αλλά τα άλλα, τα αφανή, τα μικρά που μιλούν πίσω απο τις λέξεις τα "μή ειπωμένα", δέν είναι περαστικά). Αν θέλω δηλαδή να ακούσω "τί κάμνει τούτον το πλάσμαν η κι αγνάντευε" πρέπει να περιμένω να εμπνευστείς απο κάτι που έγραψα, να εμφανιστείς, να ανταλλάξουμε κουβέντες, μετά να χαθείς πάλι. Θα προτιμούσα να μιλούσαμε πιό συχνά αν με ρωτάς, αλλά επειδή τώρα κατάλαβα τη Θέση σου εντελώς, έχεις όλο μου το σεβασμό, δέν πειράζει που δέ μιλούμε τόσο. Έτσι, όταν έρχεσαι και γράφεις, θα το χαίρομαι παραπάνω.
Εντωμεταξύ, πού είναι οι υπόλοιποι; Είδες τι γίνεται; Οι άλλοι έρχονται στο σπιτικό σου τις καθημερινές, εγώ τα σαββατοκύριακα - αντίστροφα το μέσα και το έξω για πολλούς! Θα τα λέμε!
Δέν πατά κανένας σήμερα!
(Περίεργο το πόστ μου μάλλον)
Θα τα λέμε.