Ο σοφός συνδυασμός ήχου και εικόνας ενισχύει τη ληπτικότητα και των δύο τεχνών, δεν επηρεαζει όμως την αυτόνομη αρτιότητά τους: η μουσική πάντοτε θα απευθύνεται στις φαντασιώσεις της ακοής, η εικόνα στις φαντασιώσεις του ματιού. Ξενούδης
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Πάλε παίζεις με το είδος του Ξενάκη και John Cage. Περίεργος ο συνδυασμός με το γούστον σου για την περσικήν μουσικήν.
Θα ήταν ενδιαφέρον να έφκαιννεν ήχος που την δεύτερην με ρυθμόν του πρώτου. Strovoliotis.
Είμαι Κύπρο. Εννα παίξω πελλομουσικές αύριο στη γκαλερί Αποθήκες 79 στον Άγιο Λαζαρο (Λάρνακα), η ώρα 8μμ Παρασκευή 9/8 που θα έσιει έκθεση με τα γλυπτά του παπά-Διάσπορου τζι εγώ παρουσιάζω κομμάτιν με απαγγελίαν ποίησης του Λιασίδη, μουσική των Σούφι για πιάνον, άλλα ηλεκτρονικά, ήχους που τα εργαλεία του πατέρα κλπ. Θα τα πιντώσω μές το κομπιούτερ σάν το πάζλ ζωντανά να κάμω ψυχεδέλιαν μεάλην. Τταξίμια μαζίν με ήχους του σμιρίλιου. Σφυρί μαζί με Λιασίδη. Ελάτε να μεθύσετε ελάτε μεθυσμένοι τζιαι θα σας ταξιδέψω στον Κήπο μμου που έν τον πιάννει με η κρίση με η διχόνοια τζιαι που έσιει πόλικο γρουσάφι να μοιράσει.
Άφηκεν μου πικρή γεύσην το πόστ μου εχτές. Έφκαλα τζιαι νεύρα, εγενίκευσα (ίσως παραπάνω απ ότι πρέπει) επρόσβαλα (τζιαι τον εαυτόν μου μέσα) εχτίζιασα. Για να μέν μου κάτσει το κακό στο στομάσιην μου τζιαι να σιειροτερέψει την παλιδρόμισην οξέων που με βασαννιά ούτως ή άλλως ορκίστηκα σήμμερα θα γυρίζω όπως το στοισειόν μές τα όρη τζιαι τα παραρά να έβρω τόπον που να μου "μιλήσει" στη ψυσιήν κατά 90%. Μόνον έτσι θα εξιλεωθώ, εσκέφτηκα. Εκόττησα τους μιτσιούς της γιαγιάς τους τζιαι επιάσαμεν το αυτοκίνητον να πάμεν κάπου. Όπου μας φκάλει η στράτα. Η καημένη η Αγάπη απόρησεν γιατί έν της εξήγησα τί πάμεν να κάμουμεν τζιαι ενόμισεν εννα πάμεν ρομαντικήν εκδρομήν τζι εχάρηκεν. (Ξέρει με καλά, τζαι αν της εμολόουν οτι πάμεν για obsessive search αυθεντικού τόπου για φαϊν όπως μόνον εγώ τον φαντάζουμαι, έν θα επήαιννεν μαζί μου με καμία δύναμη -" άτε, go do your thing dude" εννα μου ελάλεν με τα σιέρκα ψηλά παρετημένα αλα αμερικάνικα). Εφύαμεν προς Λεύκαρ...
Πράσινο χτήμαν αμπελοφύτεφτον στη μέσην του πελάγου σου εστάθηκα ώρες. Τζιαι ώς τον μαύρον ουρανόν τα σιέρκα μου ψηλά εποταβριστήκασην - σσhιννιά διμμένα στο καράβιν του ξενιτεμού. οι αμπελιές χορόν πολογιαστόν εκάμασην γυρόν μου με τον λυράρην να τρααννιά δκιαολεμένην λύραν κλαμένος, τίτσιρος αγκάλλιασα την ρίζαν τους ώσπ' ΄Αννοιξεν στο βάθος των κυμμάτων τα φτερά η αυκή τζιαι τα σταφύλια σου ποθκιάντραπος ετρύγησα τζιαι 'πήρα τα μιτά μου.
Σχόλια
takeiteasy
Εν είμαι ρομπότ (ακόμα!)
Ξενούδης
Θα ήταν ενδιαφέρον να έφκαιννεν ήχος που την δεύτερην με ρυθμόν του πρώτου.
Strovoliotis.