13.12.11

Η δεντροθεά


Δεντροθεά

Τρία χρόνια σε παρακολουθώ να ζιείς τον κύκλον της ζωής σου κοντά στη λίμνην (πίσω του λόφου με το παράξενον όνομαν -"Misery Hill" τον λαλούν, εσκοτωθήκαν μεταξύ τους κάτι αδέρκια δαμέ, πρί 200 χρόνια.)

Είδα σε ζωντανήν, ολοπράσινην

Μισοπεθαμμένην

Τζιαι πρί λλίες ημέρες, μισοθαμμένην..

Γιατί άραγες νά σιει η ζωή κύκλους?
Τζιαι μιά στιγμήν να μέν ιμπόρουμεν να ζήσουμεν αληθινά?











3 σοφές κουβέντες κάθονταν:

ιων σκεπτικός είπε...

Διάσπορε γειά σου. Φιλούθκια στα μωρά.

Ξενικός είπε...

ο θάνατος είναι μέρος της ζωής, το ξέρουμε, δεν χρειάζεται να στενοχωριόμαστε γι' αυτό, περιττό και να μας απασχολεί. Η ζωή είναι πάντοτε μέλλον.
Καλές γιορτές, χρόνια πολλά, δημιουργικά!
Ξενικός

Aceras Anthropophorum είπε...

Έ φιλε, μα είδα έναν με μια μουσική δημιουργία πας το τηλεφωνούι τζιαι ήρτα σήμερα δαμαί να το ακούσω τζιαι εχάθην.

Σαν να τζιαι κάτι πάει τζι έρκεται; Οξά φυλάεις το για να το πρωτοδείξεις αλλού;


In Sol We Trust

Womb in the sky