Διασπορος

Μετά που εννα πασκίσεις με τον τρόπον του πλασμάτου, τζι εννα δέρεις το ννούν καμπόσον, τζι εννα 'φήκεις να βλαστήσει η έμπνευση σου πάς το χώμαν το καρπερόν της τέγνης σου, καρτέρα, καρτέρα τζι άλλον, κάμε πομονήν.  Κόμα έν ετέλειωσεν η Ποίηση.  Κάμε πομονήν, άντεξε, έν ήρτεν η ώρα τ' Οργασμού.   Καρτέρα.  Τζι αν το κορμίν πονήσει, συχχώρα το.  Συχχώρα όσες αδυναμίες φανούν στο πρόσωπο σου, τζιαι πρόσεχε το κορμίν, ξεκούρασ' το.  Δώσ' του κορμιού φαϊν, ύπνον, γέλιον.  Τζιαι πρόσεχε σου παραπάνω τη ψυσιήν, δώσ' της τροφήν με τες αισθήσεις του Τωρά,  για να ξιάσει πως ταξιδεύκει σε τόπον άγνωστον της τζιαι πως φοάται μόνη της μές τα νερά τα ξένα. Μετά που εννα πασκίσεις με τον τρόπον του πλασμάτου, καρτέρα.  Έν ήρτεν η ώρα για να Χύσεις.    Καρτέρα, βάστα, τζι άμα φύει νάκκον η γλύκα εννα καθαρίσουν ούλλα.  Μέν σε συχχίζει που μόλις αρκέψεις να θωρείς ενναν ούλλα κομμαθκια πουμέσα σου, οι πράξεις, η τέγνη, η έμπνευση.  Μέ...

Δωδεκάωρο σήμερα.  Γράψε, σχίσε, ξαναγράψε, ηχογράφα, λύσε τεχνικά θέματα, ξαπόλα, ξαναπιάε, νευρίασε, χαλάρωσε, έλα σ' έκσταση, έλα σ' οργασμό, σβήσε τον οργασμό με νεύρα, ξαναέλα σ' έκσταση, τράβα ποτζιή, τράβα ποδά, κομμαθκιάστου, κούρτισε όργανα, πολέμα με το κοππιούτερ, πολέμα με τη φύση την πουμέσα, αγάπα την φύση ώς τζιαμέ που έν πάει άλλο. Τζι ήρτεν η γλυτζιά η εξουθένωση. Ώς που τζι εσσιωπήσαν ούλλα. Τζιαι εγινήκαν μιά ειρήνη ποτζιήνη που ανατρισιάζει το κορμί σου τζιαι κάμνει σε να κουλλουρευτείς στο κρεβάτι σου σε στάσην εμβρύου, τζιαι μετά σηκώννεσαι τζιαι είσαι έτοιμος πλέον. Ήρτεν που την έρημον, άμαν εσσιωπήσαν ούλλα μύνημαν αρχαίον, πνεύμαν της ερήμου καλόβολον ντυμένον δερβίσιης ασπροντυμένος. Έπιαν με στο χορόν, εγάμησεν με, εγάμησα τον, εγινήκαμεν αντρόυνον, ήπιαμεν παρέαν, εγελάσαμεν, εκλάψαμεν την κατάντιαν του αθρώπου, εχαρήκαμεν την έκστασην που κουβαλά μέσα του το ίδιον το κορμίν που έσιει την ικανότητα να σκοτώννει άλλους αλλά έσιει τζιαι ...

Εν σάββατο πρωί, μέρα αργίας, τζιαι προσπαθώ να λύσω διάφορα αισθητικά προβλήματα της μουσικής που γράφω.  Άλλη δουλειά δέν έχω που λαλούν.  Θκιώχνω τες καθημερινές σκέψεις του στύλ  "έχουμεν να πληρώσουμε φόρους"  "πρέπει να ψουμνίσω πόψε"   "έσιει πυρετόν η κόρη μου"    τζιαι το άγχος που φέρνουν οι σκέψεις τούτες.  Κακό πράμα οι σκέψεις οι καθημερινές για το δημιουργό.  Κάμνουν τον ναν πεζός, ενώ τούτος προσπαθά ναν ρομαντικός, απαλός τζι ουράνιος.  Τζι εν δύσκολη η τέγνη του να ξεχνά προσωρινά όσα τον τρών.  Ευτυχώς, λείπουν τα μωρά, επήρεν τα η Αγάπη να δούν τες πεταλλούδες σ' ένα κήπο εσωτερικού χώρου με θερμοκήπια τζιαι λουλούδια, τζι έχω ησυχία μές το σπίτι. Προσπαθώ ταυτόχρονα να σκέφτουμαι βαθκειά, αλλά να ξαπολώ τη συνειδητότητα μου να πετήσει.  Να κάμω τες επιλογές που θέλω να κάμω τζιαι να φκεί το κομμάτιν όπως το εγέννησεν η μάνα του, αθώον, όι διμμένον με τεχνικές πλαστές.  Ώρες ώρες, θα έθελα να ήμουν μόν...

Γεννώ μιάν μουσικήν που έν έσιει πολλούς φραγμούς, ούτε τζιαι φόρμαν κανονικήν.  Φκέννει μου δυσκολονόητη τούτη η μουσική, ιδιότροπη, ουράνια πλωμένη, τζι έγραψα εκατό σεττάρ μαζίν να υφαίνουν το χαλίν τους το πολύχρωμον, τζι έσιει το χαλίν μιάν λογικήν που μόνον εγώ καταλάβω.  Εν εκατό μελωδίες ταυτόχρονες, εκατόν τραούθκια λεσμένα παρέα.  Τί να προλάβει να ακολουθήσει το φτίν?  Θέλει συγκέντρωσην μεγάλην. Μα εν πολλά, πολλά δύσκολο να σταματήσει ο συνθέτης το μυαλόν του που κάθε νότα να ρωτά  "εν να καταφέρω να καταλάβουν τούντη φράση"?   Εμάθαμεν γαμώτο με το σκιάχτρον του καταναλωτή ναν πουπάνω μας συνέχεια, να βάλλουμεν νερόν ι στο κρασίν μας για να γινούμεν κατανοητοί.  Καταλάβω το γιατί.  Εν της φύσης, θέλουμεν να γίνουνται αποδεχτά τα έργα μας που άλλους γιατί έτσι παίρνουν αξία, ντζιήζουν κάποιον άλλον τζιαι έτσι νώθουμεν πως έχουμεν "κάτι τις" να δώκουμεν του κόσμου να διασκεδάσει ή να εφραθθεί.  Τζιαι τί να κάμω?  Να κόψω τε...

Επήα πρωίν πρωίν αφού σήμμερα εν αργία, με τα κοπελλούθκια μου στο Βιολογικό Σούπερμαρκετ να ψουμνίσουμεν.  Έδειξα τους τα ολόφρεσκα φρούτα, τους μεζέδες στα σάλατ-μπάρ, τζι εγνώρισα τους τον παρέαν μου τον κασάπην που εν πολλά ευγενικός τζι έσιει γνώσεις σπουδαίες για το κρέας τζιαι τα ζώα.  Έπεισεν μας να γοράσουμεν πριζόλες που ορκίστηκεν θα μας πελλάνουν που τη φρεσκάδα τζιαι τη γεύση.  Πριζόλες που καοθρεμμένο σιοίρον της φάρμας θκιαλεχτόν, που ώς προχτές εβούραν μές τα γρασίθκια του Τέξας τζι ετζιοιλιέτουν μές τες λάντες χαρούμενος, ταϊσμένος μόνο βιολογικήν τροφήν ποττέ ξιμαρησιές.  Σιοίρος που του εκαλομιλούσαν, που είσιεν όνομαν, που του ετρίφκαν την τζοιλιάν του κάθη μέρα.  Είπεν μου τα τούτα ούλλα, τζι ήρτεν μου ένας μεγάλος σεβασμός για το ζώον που ούλλην του τη ζωή ο προορισμός του ήταν να φαηθεί, ζώον που επέρασεν καλά τζι εκπλήρωσεν το σκοπόν του ευτυχισμένον. Έψησα τες πριζόλες με λλίην πάπρικαν τζιαι σκόρδο, δεντρολίβανο, τζι ήταν μόσχος. ...

Έτα τζιαι τα καλά τα νέα: Έστειλεν μου ήμεηλ η χορογράφος που της είχα γράψει το κομμάτιν πρίν 2 χρόνια (όσοι θυμάστε)  πώς ήβρεν πάτρωνον (έτσι λαλούν τζιήνους με τα ριάλλια που τα πετάσσουν πάς τες τέχνες)  έχουμεν funding επιτέλους, τζιαι πως το έργον μου θα δεί το φώς της ημέρας προσεχώς.  Θα κάμει πρόβες  με τες χορεύτριες τες επόμενες 2 βδομάδες, τζιαι μετά, το σάββατο στες 5 του μάρτη θα κάμει μιάν πρώτην παρουσίαση της δουλειάς κάτω στην πόλη.  Χωρίς πιανίστα live, εννα χρησιμοποιήσει το recording που της έστειλα όταν το έγραψα.  Δηλαδή έννεν η επίσημη 'πρεμιέρα' τούτη οπότε έν θα φέρουμε live μουσικούς κόμα.  Εν απλά για να δείξει στο κοινό ορισμένα works in progress τζιαι να δεί τα reactions, να πιάσει feedback που φίλους του χορού.  Η επίσημη πρεμιέρα μάλλο θα έναι στην N.Y. σε 2 μήνες, μετά που θα κάμει τες αλλαγές που θα θέλει.  Οπότε εννα πάω στες πρόβες να απολαύσω τί στο καλόν κάμνει έναν άλλον πλάσμα με την πελλομουσικήν μο...

Έπιαν με εχτές τηλέφωνο out of the blue μιά μάνα παλιών μου μαθητών που είχαν χωρίσει οι δρόμοι μας πρίν έξι χρόνια. Τότε που τους εδίδασκα (ήταν που τους πρώτους μου μαθητές όταν ετέλειωσα τα σκολεία)    είχα κάμει πολλύν καλόν στα κοπελλούθκια -αγόρι τζιαι κορίτσι-  είχαν ταλέντο στο πιάνο, τζιαι όρεξη, μαθητές καλοί, τζι επίσης είχαν με σάν το  ποκούμπιν κάπως στη ζωή τους σε μιά περίοδο άσχημη για την οικογένεια όταν ο παπάς τους άφηκεν τους μιάν καλήν πρωίαν τζι επήεν πίσω στη χώραν του τζι εχάσαν τα ίχνη του.  Ένας καλός δάσκαλος βοηθά με τον τρόπο του άμα υπάρχει ανισορροπία σε ένα σπίτι, βοηθά με τρόπους που κάν έν φαίνουνται.  Κάθε σάββατο που επήεννα σπίτι τους έκαμνεν χαράν το περιβάλλον τους το μαραζωμένο. Εδίδασκα τους συνολικά για 3-4 χρόνια.  Τζι εγίναν πολλά καλοί μουσικοί.  Το αγοράκι ιδιαίτερα είσιεν μιά χαράν μιά λάμψην άμαν έπαιζεν πιάνο που σε λλίους μαθητές μου είδα ως τωρά.  Τζαζίστας, με  έμφυτο  Ταλέντο ...