Έβαλες το μές τη σκέψη μου πόψε ρε. Εσκέφτηκα να ξεκινήσω τη μηχανή που φυσά αέρα πεπιεσμένο που έχουμε για τα συνάουμεν τα φύλλα του φθινοπώρου εμείς οι κουνόσσιυλλοι αμερικάνοι, τζιαι να σχηματίσω πάς το σιόνι λαξιές. Έφκηκα έξω να το κάμω, μα εν -12 πόψε τζι εμάρκωσα.
Είμαι Κύπρο. Εννα παίξω πελλομουσικές αύριο στη γκαλερί Αποθήκες 79 στον Άγιο Λαζαρο (Λάρνακα), η ώρα 8μμ Παρασκευή 9/8 που θα έσιει έκθεση με τα γλυπτά του παπά-Διάσπορου τζι εγώ παρουσιάζω κομμάτιν με απαγγελίαν ποίησης του Λιασίδη, μουσική των Σούφι για πιάνον, άλλα ηλεκτρονικά, ήχους που τα εργαλεία του πατέρα κλπ. Θα τα πιντώσω μές το κομπιούτερ σάν το πάζλ ζωντανά να κάμω ψυχεδέλιαν μεάλην. Τταξίμια μαζίν με ήχους του σμιρίλιου. Σφυρί μαζί με Λιασίδη. Ελάτε να μεθύσετε ελάτε μεθυσμένοι τζιαι θα σας ταξιδέψω στον Κήπο μμου που έν τον πιάννει με η κρίση με η διχόνοια τζιαι που έσιει πόλικο γρουσάφι να μοιράσει.
Δυό φορές το χρόνο πάμε για επίσκεψη στην πολιτεία που μένει η αξιαγάπητη μου πεθθερούλλα. Όμορφη πολιτεία, δασωμένη, ο παράδεισος του ορειβάτη, του σκιέρ, της snowboarder, της whitewater rafting fanatic. Κάμνει υπερβολικήν κρυάδαν το χειμώναν. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι κυρίως άτομα με υπεραριστερές πεποιθήσεις, πρώην χίππιδες, αρκετοί είναι άλουτοι μες σε σπίθκια χωρίς θέρμανση ή υδραυλικά "έτσι για το οικολογικόν πιστεύω", μεγαλώννουν "χόρτο", άλλοι εν διανοούμενοι, καθηγητές στο πανεπιστήμιο (οι πιό άλουτοι!) , άλλοι εν βουνίσιοι γενάες κατάπελλοι που κόφκουν ξύλα κάθε μέρα, ψαρεύκουν πέστροφες να τες κάμουν παστές, τζιαι τρυπούν τους σφένδαμους -τα δεντρά που φκάλλουν σιρόππιν για τες τηγανίτες- βράζουν το, βάλλουν το σε ποτσούθκια τζιαι πουλούν το. Άλλοι έχουν κατσελλούδες τζιαι Λάμα ή κουδέλλες, φκάλλουν γάλατα τζιαι τυρκά βιολογικά πολλά γευσάτα, παγωτόν υπέροχο, τζιαι κουρέφκουν τα Λάμα τζιαι κάμνουν μάλλενα τρικά. Έσιη τζιαι λλιόττερον ακραία πλάσματα...
Σήμμερα ήταν να σπάσω. Επείνουν ούλλη μέρα, έθελα απαγορευμένα φαγιά. Είχα τζιαι τα κοπελλούθκια μονος μου ούλλη μέρα γιατί η Αγάπη εδούλευκεν τζιαι επεράσαμεν τη μέρα παρέα οι τρείς μας. Απόλαυσα το φυσικά που τη μιάν γιατί αρέσκει μου να είμαι με τα μωρά μόνος μου, εν ωραίο challenge, τζιαι επίσης σιέρουμε το να είμαι "ο Παπάς" (ποιός εγώ? λαλώ τους. πςςςς, πού να εξέρετε πού εππέσετε καημένα μου.....) Αλλά έν είμαι καλά τούντες μέρες τζιαι η πομονή μου εν λλίη, το Qi μου εν κλειωμένον τζιαι ούλλο σκέφτουμαι το. Στο τέλος εκουράστηκα πολλά. 10 ώρες. Πόσα παννιά να αλλάξω (x2), πόσα βιβλία να θκιαβάσω, πύργους να χτίσω να χαλάσω? Ρούχα να αλλάξω, πυζιάμες, βρεμένα, χεσμένα, κλατσούδες να τους βάλλω τζιαι να τες φκάλλουν. Πόσα κλάματα γιατί εππέσαν τζιαι έωκεν η κκελλέ τους χαμέ, πόσες αδικίες να σάσω (πιάννει του τα παιχνίθκια του η κόρη μου συνέχεια) Πόσα ΟΧΙ να πώ για να μέν τρών τα φκιόρα, να μέν φκέννουν πάς τον καναπέν όποτε θέλουν, να μέν κλαψουρ...
Σχόλια
Τζι εμάς εψιχάλισεν μας λίγα νερά σήμερα και αππωθήκαμε :)
Ποννα φτυαρίζεις το σιόνιν φτυάριστον τζιαι τζείνον τον όγρακον, να λύσει να γινεί νερόν, ατμός, να διαλυθεί. :))
Να σας στείλω λλίο σιόνι να λυθεί το πρόβλημα του νερού της κύπρου?
ίων
Εν νύχτα με φεγγάρι τζιαι slow exposure της κάμερας.
Ο όγρακος εγίνηκεν ένα με το σιόνι, εχάθηκε πιλέ ;-)
Μέσα μέσα. Τζι εν ακόμα πιό ωραία να καταλαβαίνεις τόσο πολλά τί γίνεται έξω που να σταματήσεις να καταλαβαίνεις.