Εψές εγέννησα έναν άδρωπον, μα δέ ξέρω κόμα τί να τον ονομάσω. Ούτε τί εννοεί. Κάτι τον ανυσηχεί πάντως..
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Σχόλια
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Με τα δικά μου μάθκια βλέπω θλίψη στο πρόσωπο του τζιαι οϊ ανησυχία. Όπως και να έχει το θέμα, είναι σπουδαίο ότι καταφέρνεις να κάμνεις τα άψυχα να δείχνουν παραπάνω συναισθήματα από ότι δείχνουν οι ανθρώποι στις μέρες μας. Μπράβο σου!
Κάσσανδρος ; Βασιλεύς Μακεδονίας, σκότωσε καί το γιο καί τη μητέρα του φίλου του, του Αλεξάνδρου - ίδρυσε βέβαια τη Θεσσαλονίκη, και το γεγονός αυτό και μόνο τού προδίδει ένα στοιχείο διορατικότητας. Ανησυχίας όμως, όχι. Για ονομασία, τί θα έλεγες : "το ζωντανό ακόμα βλέμμα του Οιδίποδα" ; Ας με συγχωρήσουν οι προλαλήσαντες. Ξενικός http://xenikos.blogspot.com
Είμαι Κύπρο. Εννα παίξω πελλομουσικές αύριο στη γκαλερί Αποθήκες 79 στον Άγιο Λαζαρο (Λάρνακα), η ώρα 8μμ Παρασκευή 9/8 που θα έσιει έκθεση με τα γλυπτά του παπά-Διάσπορου τζι εγώ παρουσιάζω κομμάτιν με απαγγελίαν ποίησης του Λιασίδη, μουσική των Σούφι για πιάνον, άλλα ηλεκτρονικά, ήχους που τα εργαλεία του πατέρα κλπ. Θα τα πιντώσω μές το κομπιούτερ σάν το πάζλ ζωντανά να κάμω ψυχεδέλιαν μεάλην. Τταξίμια μαζίν με ήχους του σμιρίλιου. Σφυρί μαζί με Λιασίδη. Ελάτε να μεθύσετε ελάτε μεθυσμένοι τζιαι θα σας ταξιδέψω στον Κήπο μμου που έν τον πιάννει με η κρίση με η διχόνοια τζιαι που έσιει πόλικο γρουσάφι να μοιράσει.
Πράσινο χτήμαν αμπελοφύτεφτον στη μέσην του πελάγου σου εστάθηκα ώρες. Τζιαι ώς τον μαύρον ουρανόν τα σιέρκα μου ψηλά εποταβριστήκασην - σσhιννιά διμμένα στο καράβιν του ξενιτεμού. οι αμπελιές χορόν πολογιαστόν εκάμασην γυρόν μου με τον λυράρην να τρααννιά δκιαολεμένην λύραν κλαμένος, τίτσιρος αγκάλλιασα την ρίζαν τους ώσπ' ΄Αννοιξεν στο βάθος των κυμμάτων τα φτερά η αυκή τζιαι τα σταφύλια σου ποθκιάντραπος ετρύγησα τζιαι 'πήρα τα μιτά μου.
Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Σχόλια
Διότι η ανησυχία του εν που θωρεί το μέλλον. Αλλά προτιμά να μεν πει τίποτε. Νομίζω.
Θλίψη. Η γλώσσα που μιλούν τα άψυχα εν για μένα πιό δυνατή που τους έμψυχους χρήστες της.
twistedtool
Αρέσκει μου το Κάσσανδρος, κρατώ το.
... γιατί η πολλή γνώση κάμνει τον άνθρωπο δυστυχισμένο
Αρέσκει μου. Επρόσεξες ότι το βάρος του εν στο κορμίν του αντί στην τζιεφαλή?
Ξενούδης
http://xenoudis.blogspot.com
Βασιλεύς Μακεδονίας, σκότωσε καί το γιο καί τη μητέρα του φίλου του, του Αλεξάνδρου - ίδρυσε βέβαια τη Θεσσαλονίκη, και το γεγονός αυτό και μόνο τού προδίδει ένα στοιχείο διορατικότητας. Ανησυχίας όμως, όχι.
Για ονομασία, τί θα έλεγες : "το ζωντανό ακόμα βλέμμα του Οιδίποδα" ;
Ας με συγχωρήσουν οι προλαλήσαντες.
Ξενικός
http://xenikos.blogspot.com