εν μόνα τους ναι, τζιαι γιω εν τούτο που λαλώ.. εν άλλοι που μας κυβερνούν, κάποτε καλοί τζιαι κάποτε κακοί. Εν εμείς όμως που θκιαλέουμεν τους αφεντάδες μας.
Τη δουλειά του Θανάση Παπακωνσταντίνου έσιεις την υπόψην σου όξα να κάμω διαφήμιση; με τούτα που γράφεις τελευταίως φαίνεστε μου ότι θα εκτιμούσες κάποια κομμάθκια/ιδέες του.
Αυτοδίδακτος μουσικός/τραγουδοποιός. Εξεκίνησε την καριέρα του με χέρια τρελαμένα που ούλλον θέλουν να παίζουν με τα ττέλια παρόλο που έσιει κοντά του την Αγάπη του τζιαι τα δίδυμα τους.
Εσυνέχισε με χιούμορ να μας εξομολογείται για τα νυχτέρκα που έφκαλλεν (καλήν ώρα) τζιαι ότι προτιμά τα φιλιά τα αμέθυστα (μεταξύ άλλων).
Εχάρισεν μας τραούθκια τόσο βιωματικά τζιαι γνήσια, σε σημείο που εμπερδευκούμασταν: μα εν πράμα να παίζει παραδοσιακά τραούθκια τζιαι να νομίζουμεν ότι εν δικά του;
Τούτα ούλλα σε κάπως συμβατικές φόρμες, κάπως ανατολίτικες. Στροφή στη σύγχρονη (δυτική;) μουσική σκηνή έκαμεν με τον Βραχνόν του τον Προφήτην. Μία δουλειά που εφκήκεν που την συνεργασία του με τους ροκάδες τες Τρύπες τζιαι ανακατώνει - πάντα με τη σφραγίδα γνησιότητας - παραδοσιακά με σύχγρονα. Συνέχεια αυτής της πορείας η Αγρύπνια που στέκει περήφανη τζιαι ολοζώντανη.
Η μεγάλη έκπληξη όμως - η Avant guarde του που όμως εν ναιν πειραματική - ήρτεν με την Βροχή του την πουκατινήν (προσοχή - όι το κατούρημα!). Εσσιόκκαρεν μας εν η αλήθκεια - ένα άλμπουμ που ακούεται καλλύττερα τες βραδυνές ώρες τζιαι διά σου την αίσθηση ότι "άκουσες" μιαν ταινίαν.
Αν δεν σου αρέσκουν τα τραούθκια καλλύττερα να ακούσεις τα ορχηστρικά του.
Πληροφορίες και στίχοι στην κοιλάδα: http://www.koiladatwntempwn.gr
κουλλούριν Μα τί θησαυρούς έκατσες τζιαι μου έγραψες! Ευχαριστώ που αφιέρωσες τον χρόνον, εχτιμώ το πολλά. Το σαββατον που θα έχω λίγο χρόνο, μεταξύ διδύμων τζιαι αγάπης τζιαι γραψίματος, (άτε τζιαι καμιάς βόλτας στο δάσος) θα κάτσω να ακούσω ούλλα που κάμνεις λινκ.
Καλάν τωρά, άμαν σου αρέσκει τζιαι ο Ξενάκης θεωρώ σε αυτόματα καλήν μου φίλη, τζιαι ας μέ σσε ξέρω καλά. Τζιαι αν είσαι φανατική της μουσικής, ακόμα παραπάνω. Είσαι τζιαι σύ μουσικός;
Πέ μου, αρέσκει σου τζιαι ο Gyorgy Kurtag, τζιαι ο θκειος ο Ligeti? -Να ξερω για να βάλλω τα κομμάθκια τους δηλαδη. Πρέπει να κόψουμεν κουβέντες.
Ευτυχώς ή δυστυχώς μουσικός δεν είμαι. Μάλλον ευτυχώς γιατί επαραφωνούσα μισόν ημιτόνιον που τον τζιαιρόν του λυκείου.
Σιαίρουμε που το θωρείς τόσο θετικά αλλά για να μεν ηππέσεις που τα σύννεφα εξηγούμαι ότι ο Θανάσης ενναιν κλασσικός. Με τη μουσική τελευταίως άρκεψα να ασχολούμαι παραπάνω τζιαι τον Ξενάκη αλλά τζιαι άλλους (τον Φίλιππον τον γυαλλάκια, τον Arvo Paert τζιαι αλλό 2-3) ανακάλυψα τους που φίλους που ανταλλάσσουμεν τες μουσικές μας ανακαλύψεις. Τους άλλους που λαλείς εν τους ηξέρω αλλά ευχαρίστως θα άκουα κομμάθκια τους, να τους γνωρίσω τζιόλας.
Έσιει τζιαι έναν μισόν Κυπραίον που έγραφε πολλά παράξενες "μουσικές" στες αρχές του 20ου, ο Γιάννης Χρίστου. Εν μυστικιστής τούτος τζιαι εν θεωρείται κλασσικός (ερώτησα σε δισκοπωλείον τζιαι εζαοθωρούσαν με!). Τα έργα του εν θεατρικά, έχουν ένταση αλλά εν τζιαι εφιαλτικά. Μουσική τρόμου έναν πράμαν... Αν θέλεις να ακούσεις έχω κάποια κομμάθκια.
Χα χα!! Μόλις εθκιαίβασα το σχόλιο σου στο κείμενο για το Ligeti περί ταινιών τρόμου. Εν ναιν τούτο που εννοώ δαμέ, έσιει ένα-θκιο κομμάθκια που πραγματικά "κρυφακούεις" κάποιον που βογγά που τους πόνους.
Έσιει όμως βάση το όλο θέμα: έβαλα μιαν ημέρα σπίτι να ακούσω Ξενάκη τζιαι επετάχτηκεν στο λεπτό η μάνα μου ίσια πάνω. Να το κλείσω αμέσως γιατί εθθύμιζε της την εισβολή τζιαι εν το άντεχε!
Το άλλον απίστευτον εν ότι πριν λλίον εμιλούσα με έναν φίλο τενόρο τζιαι είπεν μου ότι ετραούδησεν Γιάννη Χρίστου τον τζιαιρόν που εσπούδαζεν - λλίον μετά το θάνατο του δηλαδή. Τζιαι έσιει τόσον τζιαιρόν να τον αναφέρω...
Ήρτα που τες θάλασσες τζιαι τες εκδρομές σήμερα τζιαι μετά που μιά βραδυάν εψές ολοφέγγαρη με νέους φίλους. Εκάμαμεν Συμπόσιον τζιαι ήταν ούλλοι τους ξέχυλοι ανήσυχον τιγρίσιον πνεύμαν τζιαι ιδέες, εν κοπέλλια που φακκούν της Αλήθκειας ππουνιές τζιαι καταλλιούν την (μετα μπύρας τζιαι μακαρονάδας ήταν η συζήτηση). Μα εχάρηκα τους πάρα πολλά. Σήμερα επήαμεν πρωταρά να δούμεν τους κρεμμούς του κάβο γκρέκο που τους επεθύμησα (αγνόησα το έκτρωμα το τουριστικό όσο εμπορούσα). Ήρτα πόψε να διαβάσω τα μπλόγκς τζαιι τα ήμεηλ μου τζιαι ανακάλυψα οτι μιά μπλοκοφίλη που εκτιμώ πολλά τζιαι που εθεωρούσα καλή μου φίλη ξαφνικά αποφάσισεν οτι όσα γράφω δαμέ στο μπλόγκ εξυπηρετούν κάποιο σκοπό μπόσικο/προδωτικό/προβοκατορικό/κλπ κλπ κλπ που τελειώννουν σε -κό. Γιατί? Επειδή έγραψα οτι εμοιράστηκα κάτι στιγμές με τους τούρκους που μένουν στο σπίτι μου, επειδή έθεσα θέμα προς συζήτηση με ερώτημα που ετσίγκλησε (αυτό ήθελα!) τζιαι επειδή βάλλω συνέχεια τες μουσικές μου στο μπλόγκ τζιαι γράφω ...
Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Δυό φορές το χρόνο πάμε για επίσκεψη στην πολιτεία που μένει η αξιαγάπητη μου πεθθερούλλα. Όμορφη πολιτεία, δασωμένη, ο παράδεισος του ορειβάτη, του σκιέρ, της snowboarder, της whitewater rafting fanatic. Κάμνει υπερβολικήν κρυάδαν το χειμώναν. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι κυρίως άτομα με υπεραριστερές πεποιθήσεις, πρώην χίππιδες, αρκετοί είναι άλουτοι μες σε σπίθκια χωρίς θέρμανση ή υδραυλικά "έτσι για το οικολογικόν πιστεύω", μεγαλώννουν "χόρτο", άλλοι εν διανοούμενοι, καθηγητές στο πανεπιστήμιο (οι πιό άλουτοι!) , άλλοι εν βουνίσιοι γενάες κατάπελλοι που κόφκουν ξύλα κάθε μέρα, ψαρεύκουν πέστροφες να τες κάμουν παστές, τζιαι τρυπούν τους σφένδαμους -τα δεντρά που φκάλλουν σιρόππιν για τες τηγανίτες- βράζουν το, βάλλουν το σε ποτσούθκια τζιαι πουλούν το. Άλλοι έχουν κατσελλούδες τζιαι Λάμα ή κουδέλλες, φκάλλουν γάλατα τζιαι τυρκά βιολογικά πολλά γευσάτα, παγωτόν υπέροχο, τζιαι κουρέφκουν τα Λάμα τζιαι κάμνουν μάλλενα τρικά. Έσιη τζιαι λλιόττερον ακραία πλάσματα...
Σχόλια
...
εχει δέκα χρόνια να τ ακουσω. Δεν το αντεχα.
Χτες το πρωί, άντεξα....
Τη δουλειά του Θανάση Παπακωνσταντίνου έσιεις την υπόψην σου όξα να κάμω διαφήμιση; με τούτα που γράφεις τελευταίως φαίνεστε μου ότι θα εκτιμούσες κάποια κομμάθκια/ιδέες του.
κάμε διαφήμιση του Θανάση, έχω άγνοια μεγαλη για έλληνες καλλιτέχνες.
Αυτοδίδακτος μουσικός/τραγουδοποιός. Εξεκίνησε την καριέρα του με χέρια τρελαμένα που ούλλον θέλουν να παίζουν με τα ττέλια παρόλο που έσιει κοντά του την Αγάπη του τζιαι τα δίδυμα τους.
Εσυνέχισε με χιούμορ να μας εξομολογείται για τα νυχτέρκα που έφκαλλεν (καλήν ώρα) τζιαι ότι προτιμά τα φιλιά τα αμέθυστα (μεταξύ άλλων).
Εχάρισεν μας τραούθκια τόσο βιωματικά τζιαι γνήσια, σε σημείο που εμπερδευκούμασταν: μα εν πράμα να παίζει παραδοσιακά τραούθκια τζιαι να νομίζουμεν ότι εν δικά του;
Τούτα ούλλα σε κάπως συμβατικές φόρμες, κάπως ανατολίτικες. Στροφή στη σύγχρονη (δυτική;) μουσική σκηνή έκαμεν με τον Βραχνόν του τον Προφήτην. Μία δουλειά που εφκήκεν που την συνεργασία του με τους ροκάδες τες Τρύπες τζιαι ανακατώνει - πάντα με τη σφραγίδα γνησιότητας - παραδοσιακά με σύχγρονα. Συνέχεια αυτής της πορείας η Αγρύπνια που στέκει περήφανη τζιαι ολοζώντανη.
Η μεγάλη έκπληξη όμως - η Avant guarde του που όμως εν ναιν πειραματική - ήρτεν με την Βροχή του την πουκατινήν (προσοχή - όι το κατούρημα!). Εσσιόκκαρεν μας εν η αλήθκεια - ένα άλμπουμ που ακούεται καλλύττερα τες βραδυνές ώρες τζιαι διά σου την αίσθηση ότι "άκουσες" μιαν ταινίαν.
Αν δεν σου αρέσκουν τα τραούθκια καλλύττερα να ακούσεις τα ορχηστρικά του.
Πληροφορίες και στίχοι στην κοιλάδα: http://www.koiladatwntempwn.gr
Κάποια κομμάθκια τζιαι σχόλια δαμέ:
http://secretmusica.blogspot.com/search?q=papakonstantinou
τζιαι στο youtube
Η Βάλια Κάλντα
http://www.youtube.com/watch?v=0gEzV0aMeYE
To Μ81
http://www.youtube.com/watch?v=JMUvYX_MLAs
Η Άυπνη πόλη
http://www.youtube.com/watch?v=Gt5nxj1yoz0
Ο Πεχλιβάνης
http://www.youtube.com/watch?v=zbgWyFcY5cE
και πολλά άλλα...
Αν θέλεις τζι άλλα πε μου.
Εεε.. τον Ξενάκην όμως ξέρεις τον έναιν; το Νο 2 σου νομίζω εθθύμισεν μου τον.
http://www.youtube.com/watch?v=ubr6OLUmQxQ
Αχ αν έβρισκα τζιαι τους τρεις ανθούς σε καλήν ποιότητα...
Άτε κανεί. Αμμα διαφήμισην έκαμα!
http://www.koiladatwntempwn.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=246&Itemid=277
Η Αγρύπνια
http://www.youtube.com/watch?v=GG1n31OmFxU
Φαίνεται ότι είμαι φανατική ενναιν;
Μα τί θησαυρούς έκατσες τζιαι μου έγραψες! Ευχαριστώ που αφιέρωσες τον χρόνον, εχτιμώ το πολλά. Το σαββατον που θα έχω λίγο χρόνο, μεταξύ διδύμων τζιαι αγάπης τζιαι γραψίματος, (άτε τζιαι καμιάς βόλτας στο δάσος) θα κάτσω να ακούσω ούλλα που κάμνεις λινκ.
Καλάν τωρά, άμαν σου αρέσκει τζιαι ο Ξενάκης θεωρώ σε αυτόματα καλήν μου φίλη, τζιαι ας μέ σσε ξέρω καλά. Τζιαι αν είσαι φανατική της μουσικής, ακόμα παραπάνω. Είσαι τζιαι σύ μουσικός;
Πέ μου, αρέσκει σου τζιαι ο Gyorgy Kurtag, τζιαι ο θκειος ο Ligeti? -Να ξερω για να βάλλω τα κομμάθκια τους δηλαδη. Πρέπει να κόψουμεν κουβέντες.
Σιαίρουμε που το θωρείς τόσο θετικά αλλά για να μεν ηππέσεις που τα σύννεφα εξηγούμαι ότι ο Θανάσης ενναιν κλασσικός. Με τη μουσική τελευταίως άρκεψα να ασχολούμαι παραπάνω τζιαι τον Ξενάκη αλλά τζιαι άλλους (τον Φίλιππον τον γυαλλάκια, τον Arvo Paert τζιαι αλλό 2-3) ανακάλυψα τους που φίλους που ανταλλάσσουμεν τες μουσικές μας ανακαλύψεις. Τους άλλους που λαλείς εν τους ηξέρω αλλά ευχαρίστως θα άκουα κομμάθκια τους, να τους γνωρίσω τζιόλας.
Έσιει τζιαι έναν μισόν Κυπραίον που έγραφε πολλά παράξενες "μουσικές" στες αρχές του 20ου, ο Γιάννης Χρίστου. Εν μυστικιστής τούτος τζιαι εν θεωρείται κλασσικός (ερώτησα σε δισκοπωλείον τζιαι εζαοθωρούσαν με!). Τα έργα του εν θεατρικά, έχουν ένταση αλλά εν τζιαι εφιαλτικά. Μουσική τρόμου έναν πράμαν... Αν θέλεις να ακούσεις έχω κάποια κομμάθκια.
Έσιει όμως βάση το όλο θέμα: έβαλα μιαν ημέρα σπίτι να ακούσω Ξενάκη τζιαι επετάχτηκεν στο λεπτό η μάνα μου ίσια πάνω. Να το κλείσω αμέσως γιατί εθθύμιζε της την εισβολή τζιαι εν το άντεχε!
Το άλλον απίστευτον εν ότι πριν λλίον εμιλούσα με έναν φίλο τενόρο τζιαι είπεν μου ότι ετραούδησεν Γιάννη Χρίστου τον τζιαιρόν που εσπούδαζεν - λλίον μετά το θάνατο του δηλαδή. Τζιαι έσιει τόσον τζιαιρόν να τον αναφέρω...
http://www.youtube.com/watch?v=cexKb3kryBc