Keeping my fingers crossed για να μην κλάψει η ανθρωπότητα άλλη μια φορά από απογοήτευση. Φαίνεται πως αυτό είναι πολύ μακρινή πιθανότητα. Εν τοιαύτη περιπτώση το δράκρυ θα είναι όχι μόνο καυτό, αλλά και οξύ! Είδομεν!
Ατε να τον χαιρόμαστε το φκιακουρούι μας .Εν πολλά συμπαθητικός και από ότι λέγετε είναι και καλός άνθρωπος.Μακάρι γιατί εξαρτώνται και άλλα κράτη από τους Αμερικάνους προέδρους.
Πρώτα απ΄όλα να πω φυσικά ότι χάρηκα πολύ που βγήκε ο Ομπαμα. Ο Μπους ήταν ένας παν-ηλίθιος, αμπάλατος κλπ κλπ και ο Μακκέην ένας πολεμοχαρής γέρος με απωθημένα του Βιετνάμ κλπ κλπ.
Κάθομαι όμως τζιαι σκέφτομαι πόσο τελικά επηρεάζει η εκλογή στις ΗΠΑ ούλλον, μα ούλλον τον πλανήτη. Εν φοβερό ρε κουμπάρε να κρεμμούμαστε που τον καθένα που εν να φκει ή εν θα φκει μες σε μιαν τόσο μακρινή χώρα.
ψυχια anyone but Bush, -λεμε δακάτω. Ότι μπορει εννα το κάμει. Εν καλόν παιδίν ο μπαράκ, αλήθκεια λαλούν.
σταλαματιά άμαν τον θωρείς λαλείς "μάνα μου τον", εν πολλά καλός άθρωπος, του λαού παιδί, ότι έκαμεν εν με το σπαθίν του που το κέρδισεν.
ρουθ δυστυχώς, οι αυτοκρατορίες επηρεάζουν ούλλον τον πλανήτην τζιαι κάποιος σαν τον Μπουsh τον μαλάκαν μπορεί να κάμει ζημιές πολλές. Κάποιος σαν τον μπαρράκκ, μπορεί να κάμει πολλά καλά!
ροουζ welcome back! Τί ωραία η στιγμή της ελπιδας για αλλαγή, εγέμισεν η χώρα ούλλη Ελπίδα. Κλαίν πολλοί σήμερα, κρατούν χέρια, αγαπιούνται. Εθωρούσαμεν τους που την τηλεόρασην τζιαι ετάραξεν μας. hidden art, :-)
drspock θα αλλάξει. Ο οπάμας εν που την γειτονιάν που ονομαζω "Το Πραγματικό Πρόσωπο της Αμερικής"
Ήρτα που τες θάλασσες τζιαι τες εκδρομές σήμερα τζιαι μετά που μιά βραδυάν εψές ολοφέγγαρη με νέους φίλους. Εκάμαμεν Συμπόσιον τζιαι ήταν ούλλοι τους ξέχυλοι ανήσυχον τιγρίσιον πνεύμαν τζιαι ιδέες, εν κοπέλλια που φακκούν της Αλήθκειας ππουνιές τζιαι καταλλιούν την (μετα μπύρας τζιαι μακαρονάδας ήταν η συζήτηση). Μα εχάρηκα τους πάρα πολλά. Σήμερα επήαμεν πρωταρά να δούμεν τους κρεμμούς του κάβο γκρέκο που τους επεθύμησα (αγνόησα το έκτρωμα το τουριστικό όσο εμπορούσα). Ήρτα πόψε να διαβάσω τα μπλόγκς τζαιι τα ήμεηλ μου τζιαι ανακάλυψα οτι μιά μπλοκοφίλη που εκτιμώ πολλά τζιαι που εθεωρούσα καλή μου φίλη ξαφνικά αποφάσισεν οτι όσα γράφω δαμέ στο μπλόγκ εξυπηρετούν κάποιο σκοπό μπόσικο/προδωτικό/προβοκατορικό/κλπ κλπ κλπ που τελειώννουν σε -κό. Γιατί? Επειδή έγραψα οτι εμοιράστηκα κάτι στιγμές με τους τούρκους που μένουν στο σπίτι μου, επειδή έθεσα θέμα προς συζήτηση με ερώτημα που ετσίγκλησε (αυτό ήθελα!) τζιαι επειδή βάλλω συνέχεια τες μουσικές μου στο μπλόγκ τζιαι γράφω ...
Δυό φορές το χρόνο πάμε για επίσκεψη στην πολιτεία που μένει η αξιαγάπητη μου πεθθερούλλα. Όμορφη πολιτεία, δασωμένη, ο παράδεισος του ορειβάτη, του σκιέρ, της snowboarder, της whitewater rafting fanatic. Κάμνει υπερβολικήν κρυάδαν το χειμώναν. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι κυρίως άτομα με υπεραριστερές πεποιθήσεις, πρώην χίππιδες, αρκετοί είναι άλουτοι μες σε σπίθκια χωρίς θέρμανση ή υδραυλικά "έτσι για το οικολογικόν πιστεύω", μεγαλώννουν "χόρτο", άλλοι εν διανοούμενοι, καθηγητές στο πανεπιστήμιο (οι πιό άλουτοι!) , άλλοι εν βουνίσιοι γενάες κατάπελλοι που κόφκουν ξύλα κάθε μέρα, ψαρεύκουν πέστροφες να τες κάμουν παστές, τζιαι τρυπούν τους σφένδαμους -τα δεντρά που φκάλλουν σιρόππιν για τες τηγανίτες- βράζουν το, βάλλουν το σε ποτσούθκια τζιαι πουλούν το. Άλλοι έχουν κατσελλούδες τζιαι Λάμα ή κουδέλλες, φκάλλουν γάλατα τζιαι τυρκά βιολογικά πολλά γευσάτα, παγωτόν υπέροχο, τζιαι κουρέφκουν τα Λάμα τζιαι κάμνουν μάλλενα τρικά. Έσιη τζιαι λλιόττερον ακραία πλάσματα...
Έσιει δυο-τρία χρόνια εκατάφερα να νικήσω μιάν μεγάλη μου εμμονή που έχω που μιτσής: Ποττέ μου, μα ποττέ μου να μέν χρησιμοποιώ αποχωρητήρια άλλους, ούτε κάν σε "φιλικά" σπίθκια. Εν τραύμα παιδικό. Ήμουν δώδεκα χρονών τζιαι είμαστε σε σπίτι φίλους τους γονιούς μου, ήρτεν μου να χέσω, επήα στην τουαλέττα τζιαι για κακή μου τύχη μετά που απόθεσα τα άχρηστα μου ανακάλυψα ότι εχάλασε ο νιαγάρας, δέν εμπορούσα να τραβήσω νερόν. Φρίκη. Εστάθηκα τζιαμέ με το κωλόχαρτο στο σιέρι, πανικοβλημένος, τζιαι δέν εμπορούσα να σκεφτώ λύσην. Έπιαννα νερό που το νιπτήρα με τες φούχτες μου τζιαι επέτασσα το μές τη λεκάνη πέρκιμον πάν κάτω. Τίποτε. Έν έβρισκα λύση. Μέχρι που εσκέφτηκα να αδειάσω τον κάλαθο αχρήστων (που ήταν γεμάτος λερωμένα χαρτιά) τζιαι να τον χρησιμοποιήσω ώς σίκλα. Μαγκάϊβερ κανονικός ο πελλός σου. Εν το μεταξύ είχε περάσει καμπόση ώρα τζιαι αρκέψαν να διερωτούνται ΤΙ κάμνω τόσην ώρα μές το μπάνιον. Εφωνάζαν μου...
Σχόλια
Κάθομαι όμως τζιαι σκέφτομαι πόσο τελικά επηρεάζει η εκλογή στις ΗΠΑ ούλλον, μα ούλλον τον πλανήτη. Εν φοβερό ρε κουμπάρε να κρεμμούμαστε που τον καθένα που εν να φκει ή εν θα φκει μες σε μιαν τόσο μακρινή χώρα.
Fingers crossed που λέει και η psychia.
Διασπορε
ηρθα πίσω - σας πεθυμησα
πάνω πανω στην εικονα που διαλεξες έχει hidden art
βλεπεις στα συννεφα;
anyone but Bush, -λεμε δακάτω. Ότι μπορει εννα το κάμει. Εν καλόν παιδίν ο μπαράκ, αλήθκεια λαλούν.
σταλαματιά
άμαν τον θωρείς λαλείς "μάνα μου τον", εν πολλά καλός άθρωπος, του λαού παιδί, ότι έκαμεν εν με το σπαθίν του που το κέρδισεν.
ρουθ
δυστυχώς, οι αυτοκρατορίες επηρεάζουν ούλλον τον πλανήτην τζιαι κάποιος σαν τον Μπουsh τον μαλάκαν μπορεί να κάμει ζημιές πολλές. Κάποιος σαν τον μπαρράκκ, μπορεί να κάμει πολλά καλά!
ροουζ welcome back! Τί ωραία η στιγμή της ελπιδας για αλλαγή, εγέμισεν η χώρα ούλλη Ελπίδα. Κλαίν πολλοί σήμερα, κρατούν χέρια, αγαπιούνται. Εθωρούσαμεν τους που την τηλεόρασην τζιαι ετάραξεν μας.
hidden art, :-)
drspock
θα αλλάξει. Ο οπάμας εν που την γειτονιάν που ονομαζω "Το Πραγματικό Πρόσωπο της Αμερικής"